Een piercing laten zetten in de navel, de wenkbrauwboog, de neusvleugel of de tepels, een tatoeage laten plaatsen op de rug of de voorarm: het komt steeds meer voor. Tieners willen op die manier hun identiteit bevestigen, terwijl ouders het veeleer associëren met zelfverminking, marginaliteit of besmettingsgevaar.

Tatoeages en piercings zijn al jaren in de mode. Blijkbaar is geen enkele lichaamszone nog veilig voor het zegel van een zwarte arend of een piercingring. Niet alleen tieners schuimen speciaalzaken af, die er trouwens steeds meer te vinden zijn. Ook jongeren of ouderen wagen zich eraan; in hun geval is wel minder duidelijk wat hen er precies toe beweegt. Gaat het bij tieners, die zich vaak in groep laten tatoeëren of piercen, gewoon om een modeverschijnsel waarbij tatoeages, briljantjes en ringen gedragen worden als juwelen?

De ouders reageren uiteenlopend. Sommigen steunen hun kinderen in hun beslissingen en gaan zelfs met hen mee, om te zien of de ingreep op een hygiënische manier gebeurt. Het gaat hier echter om een minderheid, want de meeste ouders staan vijandig tegenover dergelijke praktijken. Voor andere ouders is piercing een beschadiging van de huid (en het kraakbeen) en dus een vorm van verminking. Over het algemeen hebben tatoeages en piercings dan ook een vrij negatief imago en worden ze geassocieerd met marginaliteit of revolte.

Hoe miniem deze ingrepen ook zijn, ze houden een zeldzaam maar reëel gevaar in voor besmetting met het hepatitisvirus (B of C) of het aids-virus. Vandaar dat naalden, klemmen en alle andere instrumenten bewaard moeten worden in hermetische zakjes en bestemd zijn voor eenmalig gebruik. Juwelen van chirurgisch staal of titanium moeten ook gesteriliseerd worden. Het lokaal waar de ingreep gebeurt, moet netjes zijn, en de piercer moet handschoenen dragen en de huid eerst ontsmetten. Op medisch vlak is waakzaamheid geboden tegenover jongeren onder de 15-16 jaar: er moet rekening gehouden worden met hun aan de gang zijnde groei, en elk infectierisico - ook lokaal - moet vermeden worden, temeer omdat jongeren tijdens het genezingsproces niet gehinderd mogen worden in hun dagelijkse hygiëne.

 

Wat ook de echte beweegreden is van jongeren om tatoeages en piercings aan te brengen, het is essentieel dat de ouders er kunnen blijven over praten met hun kinderen en hen waarschuwen voor de mogelijke gezondheidsrisico's. Wellicht kunnen ze op die manier beter begrijpen wat hun kinderen drijft, terwijl jongeren misschien meer begrip zullen krijgen voor de negatieve reacties van hun ouders.

Afkomstig van: E-Gezondheid